می خواهمت زندگی

یادت باشد که چشمانت در این بیغوله چراغ راه من است...بخند برایم...بخند با چشمانت تا شعله ور شود چراغ راهم

کم کم، کم کم عاشقم شو 

اما محکم عاشقم شو

 کم کم بیا نزدیکترم

می خوام باشی دور و برم

کم کم، کم کم عاشقم شو 

اما محکم عاشقم شو

کم کم، کم کم، یواش یواش

یواش یواش، بیا با من باش

نترس این عشق می مونه

خدا با ماست دیوونه

نترس این عشق پابرجاست

نترس عشقم خدا با ماست

نترس این راه همواره 

هوامونو یکی داره

 

پی نوشت: زندگی قشنگه! فقط باید باور کنی که یه رویاست و تا بیداری راهی نیست...

 

 

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/۸ساعت ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دلم گرفته، دوباره هوای تورو داره

چشمای خیسم واسه ی دیدنت بیقراره

این راه دورم، خبر از دل من که نداره

آروم ندارم، یه نشونه می خوام واسه قلبم

جز این نشونه، واسه چیزی دخیل نمی بندم

این دل تنهام دوباره هوای تورو داره

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/۱ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

بگو:

قسم به اون خدایی که میپرستی

دار و ندار این زن فقط تو هستی

بگم:

برای قلب ساده و خوش باور من

مثل هوس های جوونی نمی مونی

نوشته شده در ۱۳٩۳/٢/۱۸ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

اگه کسی مینویسه یعنی حتما کسی هست که می خونه و واسه اونه که مینویسه. چند ساله که دیگه نمینویسم. حتی چند باری اومدم و چند خط نوشتم ولی اخرش که نگاه میکنی متنت رو همه رو پاک میکنی و بیخیال پست کردنش میشی. این حس رو چند بار تو این چند سال تجربه کردم و حالا دیگه میدونم که نوشتن و خیلی کارهای دیگه به این بسته است که اون کسی که باید میخونه و میبینه یانه!

نوشته شده در ۱۳٩۳/۱/٢٠ساعت ٩:٥٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

یه تمرین و امتحان دیگه تو زندگیم. خدایا هر چی خیره قسمتمون کن..

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱۱/۸ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

چه غریبانه است گذشت روزهایی از جوانی و عمر که حس می کنی می گذرند بدون اینکه لطافت حس نایاب خواستن و اون هوس کال رو تجربه کنی..نرسیدن  و خواستن رو حس کنی...ترانه ها رو یه جور دیگه بشنوی...

گفتی بخوان خواندم..اگر چه گوش نسپردی!

باز هم دلم پرمیکشد برای شعر تو بهمنی...

آن سان که می خواهد دلت با من بگو آری

من دوست دارم حرف دل را بر زبان ای دوست

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱٠/۱٠ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دو روز دیگه میشه چهلمین روز و دهمین روزی که از دو تصمیمی که گرفتم میگذره! امیدوارم و از خدا می خوام با همین فرمون برم جلو!

نوشته شده در ۱۳٩٢/۸/۱٧ساعت ۸:٤۸ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

وقتی جای خنده غم

میشینه روی لبام،

تشنه نوازشم

خسته از خستگی یام،

وقتی که دستای من، گرمی دستی می خواد

وقتی یک لحظه خوشی به سراغم نمیاد،

تو میتونی...

نوشته شده در ۱۳٩٢/٧/٢٧ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دو سه سالی میگذره از آخرین درددلایی که توی این گوشه دنج کردم. امشب اما نمی دونم چرا یهو ناگهانی سر از اینجا در آوردم . بدون هیچ قصد قبلی واسه نوشتن حتی. شاید همین نشونه ای باشه از این که یه حرفایی باید اینجا نگاشته میشد امشب. یادش بخیر. میگفتم:

-چرا یه چیزایی رو نمی پرسی ازم؟‌

میگفت:

حتما موقع اش برسه خودت میگی.

شاید امشبم بعد از دو سال قرار بوده یه چیزایی بگم که فرداها بخونم و ببینم چی بود دغدغه روزهای اول شروع 28 سالگیم.

هایده، هایده، آخ هایده چه نمیکنی با روح و روان آدم. ادمو بدون اینکه خودش بخواد عاشق می کنی، دیوونه میکنی، روانی میکنی، دست به قلم میکنی ....

"دل خسته ام از عالم

دل بسته ام به ساقی

صبرم زیاده اما

عمری نمونده باقی

انگار تموم دنیا

بسته ست به تار مویی

برای این زمونه 

نمونده آبرویی"

همیشه از گذشته انگار خاطرات خوبشه که تا یادت میاد جیگرتو میسوزونه و برشته میکنه. اما گاهی ام خاطرات تلخش میان سراغت و دلتو همچنان ریش ریش میکنن. دغدغه های امروزمون با روزای دیگه مون متفاوتن. گاهی به دغدغه های گذشته مون می خندیم. گاهی از اشتباهات گذشته ناراحت و پشیمون میشیم. خلاصه مثه یه لباس چرک افتادیم تو ماشین لباسشویی زمونه و اونم همچین رو دور آخرش می چرخونه و می چرخونه چوری که هر چی خوردیم و کردیم تو گذشته و اینده و حال همه رو هر روز می خوایم بالا بیاریم.

یه عالمه حرف. از کجاش از چیش بگیم؟

نوشته شده در ۱۳٩٢/٧/٢۱ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

آمدی آمدی تو این همه پریشونی هام
تا بدونی هنوز یه دل شکسته باوفام
سایه عشقمو تو دیدی تو چشمای من
آمدی آمدی بمونی تو دنیای من

باز شبا دست به دعا نگام به آسمونهاست
باز دعای سحرم تو و خدا خدایاست
وای هنوز یادمه اون شبای انتظارم
وای نگو گریه نکن یه عمره بیقرارم

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/۱٥ساعت ٤:٠٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

"ل ِ یـ ْـدی مـآفـ ین ْدرخـیآبآن لیـ چ ـی"

شاید کسی جز تو معنی اینو ندونه، منم نمیدونم. اما میدونم که دلم برای عاشقی های عشق اولین بدجوری تنگ شده، که فکر کردن و یاداوری خاطراتش چنگ به دل و سینه می زنه، که دلم میخواد تو همون زمان و مکان گم بشم، که بدونی واقعی بود هر چی گفتم و شنیدی، که میباره دلم برای همه لحظه های بی تابیش!

 

*دلم برات خیلی تنگه

 

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱٠/۸ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

سیاچشمون چرا، تو نگات دیگه، اون همه وفا نیست؟

                                                       سیاچشمون بگو، نکنه دلت، دیگه پیش ما نیست؟

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/٢۸ساعت ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

از بس تو خوبی می خوام،

                                   باشی تو کل رویاهام،

                                                                تا جون بگیرم با تو،

                                                                                          باشی امید فرداهام!

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/٢٦ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

زمستون برای تو قشنگه پشت شیشه

بهاره، زمستون ها برای تو همیشه

....

تو عاشق،

              نبودی، ببینی تلخ روزای جدایی!

                                                                                  افشین مقدم

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/۱۳ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

ای نُه دله ی ده دله، دل یک دله کن        هر چیز که غیر اوست، از خود وله کن

         یک بار تو به اخلاصٍ عمل، بیا بر در دوست         گر کام تو برنیامد، آن وقت گله کن

 

-اگه یه روز دلتنگ شدی، درخت خاطرات همیشه سبزه!

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٢٢ساعت ۳:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی ، نی شکنم شکر برم

آمده ام چو عقل و جان کز همه دیده ها نهان
تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن
گر ز سرم کله برد ، من ز میان کمر برم

آنکه ز زخم تیر او کوه شکاف می کند
پیش گشاد تیر او ، وای اگر سپر برم

در هوس خیال او همچو خیال گشته ام
وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

"مولانای ایرانی"

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢۳ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

                                                          
گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید 
                                                          
گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید 
                                                                   
گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید
                                                                                  
گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
 گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید
                                                           
گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد
 گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید
                                                                             
گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت
گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید 
                                              
گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد
گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید
                                                           
گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
 گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید
"حافظ"
نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱۱ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

                           ای که بی تو خودمو

                           تک و تنها می بینم

                                                     هر جا که پا میذارم

                                                     تو رو اونجا میبینم

                                                                             یادمه چشمای تو

                                                                             پر درد و غصه بود

                                                                                                     قصه غربتمون

                                                                                                     قد صد تا قصه بود!

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۸ساعت ٩:۱٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

تو رو به دلای عاشق خسته قسم

تو رو به پرنده های پربسته قسم


تو رو به شکوه قطره های می ناب

رو لبای سرد جام بشکسته قسم


تو رو به حقیقت و صفا

تو رو به محبت و وفا



برو که من و شبای غم

حالا بمونیم برای هم

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٧/۱۸ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

                                                  جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشـم و از آن ابرو 

غلام چشم آن ترکــــم که در خواب خوش مستی

                                                  نگارین گلشن اش روی است مشکین سایبان ابرو

تو کافردل نمی بندی نقاب زلف و می ترســـــــــم

                                                  که محــرابم بگردانــد خم آن دلســــــــــــــــــتان ابرو

اگـــــر چـــه مرغ زیـــــــرک بـــود حـــافظ در هواداری        

                                                   به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن دلســــــتان ابرو 

"حافظ"

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٤/٤ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

 

چنان در قید مهرت پای بندم...

 

 

گفته بودی "کاروان" رو برای بعد از مرگت خوندی، می خوام بیام سر قبرت "کاروان" گوش کنم...هستی؟

نوشته شده در ۱۳٩٠/۳/٢۸ساعت ٥:٠٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

قد برافراز که از سرو کنی آزادم

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را

یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه

شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس

تا به خاک در آصف نرسد فریادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

من از آن روز که دربند توام آزادم

                                                                              حافظ

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٢/٢٧ساعت ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند،

رویا هایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد،
و هر دانه برفی ، به اشکی نریخته می ماند...

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/٧ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

در بهاری که بی تو خزان شد باورم شد دگر نیستی تو

خود نگفتی که من هم بدانم کیستی تو، چیستی تو

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/٧ساعت ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

                                      امشب به بر من است آن مایه ی ناز

                                         یا رب تو کلید صبح در چاه انداز

                                              ای روشنی صبح به مشرق برگرد

                                                   ای ظلمت شب با من بیچاره بساز

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/٦ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

                                                                عشق ِ گذشته از پل، دشت ِ پر از گلایل

                                                                                گمشده ی دو حرفی، خسته ی روز برفی

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/٢ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن

                                                  ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

       چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر

                                                           تا که گلباران شود کلبه ویران من

نوشته شده در ۱۳۸٩/۸/۱٥ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

برخی پست های پیشین به حالت تعلیق در آورده شد. باشد که به وقتش دوباره آشکارا گردند.

نوشته شده در ۱۳۸٩/۸/۱٥ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

 پارسال یه مجموعه آهنگ خاطره انگیز از گروه کُرِ دختران قبل از انقلاب تو نِت دیدم که  باعث شد این مطلب رو بنویسم. گویا این گروه متشکل از منتخبی از دختران دبیرستانی بوده که توی گروه های سرود منطقه ای فعالیت می کردند و به این گروه دعوت می شدند. این گروه بین سال های 1345 تا 1355 هر سال یه جایی (گویا رامسر) اردو می زدند و آهنگ هایی رو اجرا می کردند*. من 14 تا از آهنگ هاشون رو دارم که متن چند تاشو که خیلی دوست دارم اینجا گذاشتم. وقتی این آهنگ ها رو گوش میدی دلت پر میکشه به اون سال هایی که هیچ وقت ندیدی و فقط از دیگران در موردش شنیدی. از شور و شوقی که تو صداشون هست، نغمه ای فراتر از چیزی که می خونند رو میشه حس کرد. اگه این افراد  الان در قید حیات باشند، احتمالا باید 50 تا 60 سال سن داشته باشند. نمی دونم چه تعدادی شون فوت کردند، چه تعدادی شون تو خانه سالمندان اند، چه تعدادی شون از زندگی که دارند راضی هستند، چه تعدادی شون از انقلابی که کردند دفاع می کنند، اما اینو می دونم که خیلی دلم می خواد ببینمشون، فقط برای اینکه چند دقیقه دستای گرمشون رو لمس کنم.

*به صحت این مطالب مطمئن نیستم. اگه کسی اطلاعاتی دقیق تر داره خوشحال میشم بدونم.

×× پی نوشت : سعی می کنم اگه اطلاعات جدیدی ازشون پیدا بشه همین جا بنویسم.

  •  آونگ : "سالهای پیش از انقلاب در برنامه ی صبح جمعه،  گروه های موسیقی دبیرستان های دخترانه دعوت می شدند و  ترانه های خاطره انگیز را به همراهی ارکستر رادیو اجرا می کردند .بسیاری از این ترانه ها را " انوشیروان روحانی " همراهی می کرد ،با نواختن پیانو و گاه هم گروه ارکستر دیگری . آن زمان زیاد از شنیدن این ترانه ها لذت نمی بردیم و ترجیح می دادیم با صدای خود خواننده بشنویمشان اما حالا که سالهاست از آن روزگار می گذرد شنیدن این ترانه ها برایمان یاد آور خاطرات آن روزهاست . اتفاقا" کاست هایی که از این گروه به بازار آمد نامش " خاطره " بود که به" گروه کر دختران "هم معروف بود ."

 

  • مهدی : "ظاهرا این گروه در میان برنامه ی جنگ هفتگی مثل جمعه ایرانی الان اجرا می کردند که اردشیر روحانی هم براشون آهنگ سازی می کرده. اون زمان ظاهرا زیاد طرفدار نداشتن چون هم اولا اماتور بودند و هم اینکه آهنگ های خواننده های دیگه رو بازخونی می کردند.
    ولی خوب شنیدن اهنگاشون الان خالی از لطف نیست و لذت بخشه"

 

  • فرشید : "در کودکی شنیده بودم و یاد آوری خا طرات شد. و در ضمن شهره و شهرام صولتی هم در این گروه بوده اند و جزو خوانندگان گروه هستند.البته هر دو نوجوان بودند و شهرام صولتی صداش هنوز مردونه نشده بوده گرچه هنوز هم خیلی مردونه نیست! من در یک مصاحبه تلویزیونی از زبان خودشون شنیدم. "

 

  • evadavaran : "خواستم بگم من می تونستم یکی از اون دخترا باشم. هنوزم نمردم. شرط می بندم اگه منو ببینی میگی اصلا بهتون نمیاد 52 سالتون باشه. نه این که من جوان تر از 52 سال دیده شوم. تصور تو از یک زن 52 ساله پیرزنی است چروکیده در انتظار مرگ یا رفتن به خانه سالمندان."

 

  • گوگوش تی وی : نام گروه رو گروه کر دختران پیشاهنگ معرفی کرده اند که در سال 1355 در رامسر برنامه ای رو اجرا کرده اند.

 

  • IranOld : " گروه کر رامسر که سال 1355 ترانه های زیادی رو با حضور خوانندگان معروف به مدت 2 ساعت اجرا کردند که کل کمسرت هم از تلویزیون فیلم برداری شد و حتی در سال 55 هم یک بار قسمت هایی از آن از شبکه یک پخش شد. ولی متاسفانه در سال 58 و 59 از آرشیو خارج شدند و فقط نوارهای کاست آن در تیراژ کم به بازار عرضه شد. در این گروه خواننده های معروفی هم چون گوگوش و امیر رسایی و فرشته نیز حضور داشته اند."

 

  • گویا این گروه دقیقا در سال 1355 در رامسر اردو داشته اند. به هر حال اکنون پس از گذشت سالها این ترانه های خاطره انگیز زمزمه هایی آشنا داره برای دل های دوست داران عطر سال های شیرین دور دور دور.

 

  • وبسایت عاشقانه همه آهنگ های این گروه رو آپلود کرده اند. با تشکر از ایشون.

          * آلبوم 1                  ** آلبوم 2                    *** آلبوم 3      

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

پرسون پرسون  یواش یواش  اومدم در خونه تون
ترسون ترسون  لرزون لرزون  اومدم در خونه‌تون
یک شاخه گل در دستم  سر راهت بنشستم
از پنجره منو دیدی  مثل گلها خندیدی
آه  به خدا  آن نگهت ‌ از خاطرم  نرود
آه  به خدا  آن نگهت ‌ از خاطرم  نرود 

پرسون پرسون  یواش یواش  اومدم در خونه تون
ترسون ترسون  لرزون لرزون  اومدم در خونه‌تون
یک شاخه گل در دستم  سر راهت بنشستم
از پنجره منو دیدی  مثل گلها خندیدی
آه  به خدا  آن نگهت ‌ از خاطرم  نرود
آه  به خدا  آن نگهت ‌ از خاطرم  نرود

گفتم گفتم آره گفتم به خدا قهر گناهه
دل منتظره چشم به راهه
ای من آره ای من  به فدات  ناز مکن تو
با چشم سیات ناز مکن تو
این دو روزه دنیا  مثل خواب و رویا گذرونه
با هم آشتی کنیم  که بهار دوباره  گل فشانه

گفتم گفتم به خدا قهر گناهه
دل منتظر چشم به راهه
ای من ای من به فدات  ناز مکن تو
با چشم سیات ناز مکن تو
این دو روزه دنیا  مثل خواب و رویا گذرونه
با هم آشتی کنیم  که بهار دوباره  گل فشانه

---------------------------------------------------------------------------------

لای لای لای لای لای ، لای لای لای لای لای

لای لای لای لای لای ، لالای لالای لای

حرفای تو راز زمونه، عشق ما عشق ما هر دو جوونه

مثله نوری مثله خورشید مثله بارون تو پاکی

کوه غم ها از تو دوره، ریشه عشق پاکی

حرفت حرف من، اسمت اسم من

قلبت قلب من، اگه بمونی

لای لای لای لای لای ، لای لای لای لای لای

لای لای لای لای لای ، لالای لالای لای

دیدن تو لحظه خوبه ، مثله آسمون داغ جنوبه

نفس های گرم تنت ، مثله رنگ های شاده

سکوت تو، حرف هستی، صدای یک فریاده

حرفت حرف من، اسمت اسم من

قلبت قلب من، اگه بمونی

لای لای لای لای لای ، لای لای لای لای لای

لای لای لای لای لای ، لالای لالای لای

----------------------------------------------------------

به دیدن من بیا مهتاب در اومد
بیـا عـزیزم بیا صبرم سر اومد

می دونـی قـلـبـم آروم نـداره
تـو سـیـنـه مـن یـه بـی قراره

زنـجـیـرو وا کـن ز پا دیوونه من
چشم انتظارم بیا به خونه من

به دیدن من بیا مهتاب در اومد
بیـا عـزیزم بیا صبرم سر اومد

تـو امـیـد مـنـی بــذار مــردم بدونن
غم عشق تو رو تو چشم من بخونن

تـو خـورشـــیـد مــنی مـن ذره محتاج نورم
بیا گرمی بده بـه جـون مـن اگــر چــه دورم
فقط یه روز ز تو جدا می شم که توی گورم

می دونـی قـلـبـم آروم نـداره
تـو سـیـنـه مـن یـه بـی قراره

زنـجـیـرو وا کـن ز پا دیوونه من
چشم انتظارم بیا به خونه من

به دیدن من بیا مهتاب در اومد
بیـا عـزیزم بیا صبرم سر اومد


------------------------------------------------------

عطر شکوفه داری مثل گل بهاری
وقتی که از راه می یای شادی و شور می یاری

مهربونیت قشنگه همزبونیت قشنگه
وقتی با من قهر می کنی پشیمونیت قشنگه

تو یار دلنوازی یه پارچه عشق و نازی
حالا ببینم با دلم تا به کی می خوای بسازی، تا به کی می خوای بسازی

مهربونیت قشنگه همزبونیت قشنگه
وقتی باهام قهر می کنی پشیمونیت قشنگه

-----------------------------------------------------------------

تو چون بودی ، با تو تنها بودم

تو خاموش و من هم گویا بودم

تو چون رفتی ، من سراپا دردم

چو باز آیی ، خاکستر سردم

نه آن ابرم که دهم به جهان ثمری

نه آن برقم که بود به سرم شرری

مگر دودم یا رب

نه بارانم که گلی دمد از نفسم

نه طوفانم که بلا رسد از هوسم

چه نقشی بودم یا رب

-----------------------------------------------------------------------

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا را بنازم

تو که با عشوه گری از همه دل می بری
من و شیدا می‌کنی چرا نمی رقصی

تو که با موی طلا قد و بالای بلا
عشوه بر پا می‌کنی چرا نمی رقصی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا رو بنازم

چو برقصی تو فریبا ببری از دل من تاب وتوانم
چو خرامی ز تمنا فکنی برق هوس بر دل وجانم
زنگاهم چو گریزی تو پریزاده مگر خواب و خیالی

قد و بالای تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنّا رو بنازم

__________________________________

نوشته شده در ۱۳۸٩/٦/۱٥ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

به نام خدایی که عشق و محبت بی دریغ را در دلت نهاد...

مادر عزیزم مرا ببخش که در تمام این سالها فرصتی نیافتم تا آنطور که شایسته توست به خاطر آنچه از گوهر وجودت و مهربانی قلبت بر من بخشیدی از تو تقدیر نمایم. چه بسیار شب هایی که تو در کنارم نیستی، اما من لحظه هایم را در نبرد ثانیه ها با یاد تو رنگین می کنم. دلم می خواهد هر آنچه در این دنیا دارم به پایت بریزم که می دانم ذره ای از محبت ها، گذشت ها و رنج هایت را جبران نخواهد کرد. دلم میخواهد تا ابد سر بر دامانت بگذارم که آرام ترین پردیس دنیا آغوش توست. دلم می خواهد هر لحظه قربانی نگاه بی مثال تو شوم که با این همه رنج هنوز سرشار از پرتو زندگی است.

مادرم خاک پایت را می بوسم که قدم هایت در خانه شور و اشتیاق زندگی را در وجودم بیدار می کند. عزیزترینم می دانم تا ابد هیچ کس به اندازه تو نگران لحظه های من و دلواپس شب ها و روزهایم نخواهد بود. امید زندگی ام، پرحسرت ترین لحظه های زندگی من لحظه های بی تو بودن، در کنارت نبودن است. فدایت شوم، روزی که صدای گرم و پر محبتت را نشنوم، روزی که فروغ امید را در چشمانت نبینم، روز مرگ لحظه های باقی مانده ام خواهد بود. دلم می خواهد بنویسم و بنویسم و بنویسم، اما آنچه از عشق بی نهایت تو در دل دارم در قالب واژگان محدودم نمی گنجد.

شرمنده همیشگی نگرانی هایت، پسرت

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۳/۱٠ساعت ٥:۳٢ ‎ب.ظ توسط نظرات () |