می خواهمت زندگی

یادت باشد که چشمانت در این بیغوله چراغ راه من است...بخند برایم...بخند با چشمانت تا شعله ور شود چراغ راهم

میگن بعضی بچه ها وقتی از چیزی می ترسن چشماشونو می بندن تا اونو نبینن ، اونجوری خیال میکنن دیگه اون جسم ترسناک وجود نداره . کسایی هم که به یه ماده مخدر حالا از سیگار گرفته تا الی ماشاالله، وابسته یا گوش شیطون کر معتاد میشن ، یه همچین ماجرایی دارن. یعنی برای فرار از یه سری مشکلات خودشون رو به عالم نیستی یا به قول خودشون فضا می فرستن...و اما من که از خستگی زندگی روزمره تکراری چند ساله و درس و کار و.. به اینجام ( آره همونجا) میرسه و هدفون رو می ذارم توی گوشم و صدای موزیک رو تا ته ته زیاد می کنم. چرا؟ چون اسپیکر لپ تاپ جواب نمی ده.

پ.ن. : دوست داشتم گوش همه مردم این شهر رو با صدای آهنگ های "دوباره تو" و "بیداری" از آلبوم "فصل من" از هلن کَر می کردم. مرسی هلن جان که عاشقانه ترین آلبوم همه دوران رو ساختی که اگه هزار بار هم گوش بدی تکراری نمیشه، چون حسی بی نظیر توش داره، چون تک تک کلماتش حرفای دلِ یه زنِ. یه زن.

نوشته شده در ۱۳۸٩/٢/٦ساعت ٥:۱۱ ‎ب.ظ توسط نظرات () |