می خواهمت زندگی

یادت باشد که چشمانت در این بیغوله چراغ راه من است...بخند برایم...بخند با چشمانت تا شعله ور شود چراغ راهم

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند،

رویا هایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد،
و هر دانه برفی ، به اشکی نریخته می ماند...

نوشته شده در ۱۳۸٩/٩/٧ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |