می خواهمت زندگی

یادت باشد که چشمانت در این بیغوله چراغ راه من است...بخند برایم...بخند با چشمانت تا شعله ور شود چراغ راهم

کم کم، کم کم عاشقم شو 

اما محکم عاشقم شو

 کم کم بیا نزدیکترم

می خوام باشی دور و برم

کم کم، کم کم عاشقم شو 

اما محکم عاشقم شو

کم کم، کم کم، یواش یواش

یواش یواش، بیا با من باش

نترس این عشق می مونه

خدا با ماست دیوونه

نترس این عشق پابرجاست

نترس عشقم خدا با ماست

نترس این راه همواره 

هوامونو یکی داره

 

پی نوشت: زندگی قشنگه! فقط باید باور کنی که یه رویاست و تا بیداری راهی نیست...

 

 

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/۸ساعت ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دلم گرفته، دوباره هوای تورو داره

چشمای خیسم واسه ی دیدنت بیقراره

این راه دورم، خبر از دل من که نداره

آروم ندارم، یه نشونه می خوام واسه قلبم

جز این نشونه، واسه چیزی دخیل نمی بندم

این دل تنهام دوباره هوای تورو داره

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/۱ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

بگو:

قسم به اون خدایی که میپرستی

دار و ندار این زن فقط تو هستی

بگم:

برای قلب ساده و خوش باور من

مثل هوس های جوونی نمی مونی

نوشته شده در ۱۳٩۳/٢/۱۸ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

چه غریبانه است گذشت روزهایی از جوانی و عمر که حس می کنی می گذرند بدون اینکه لطافت حس نایاب خواستن و اون هوس کال رو تجربه کنی..نرسیدن  و خواستن رو حس کنی...ترانه ها رو یه جور دیگه بشنوی...

گفتی بخوان خواندم..اگر چه گوش نسپردی!

باز هم دلم پرمیکشد برای شعر تو بهمنی...

آن سان که می خواهد دلت با من بگو آری

من دوست دارم حرف دل را بر زبان ای دوست

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱٠/۱٠ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

وقتی جای خنده غم

میشینه روی لبام،

تشنه نوازشم

خسته از خستگی یام،

وقتی که دستای من، گرمی دستی می خواد

وقتی یک لحظه خوشی به سراغم نمیاد،

تو میتونی...

نوشته شده در ۱۳٩٢/٧/٢٧ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

دو سه سالی میگذره از آخرین درددلایی که توی این گوشه دنج کردم. امشب اما نمی دونم چرا یهو ناگهانی سر از اینجا در آوردم . بدون هیچ قصد قبلی واسه نوشتن حتی. شاید همین نشونه ای باشه از این که یه حرفایی باید اینجا نگاشته میشد امشب. یادش بخیر. میگفتم:

-چرا یه چیزایی رو نمی پرسی ازم؟‌

میگفت:

حتما موقع اش برسه خودت میگی.

شاید امشبم بعد از دو سال قرار بوده یه چیزایی بگم که فرداها بخونم و ببینم چی بود دغدغه روزهای اول شروع 28 سالگیم.

هایده، هایده، آخ هایده چه نمیکنی با روح و روان آدم. ادمو بدون اینکه خودش بخواد عاشق می کنی، دیوونه میکنی، روانی میکنی، دست به قلم میکنی ....

"دل خسته ام از عالم

دل بسته ام به ساقی

صبرم زیاده اما

عمری نمونده باقی

انگار تموم دنیا

بسته ست به تار مویی

برای این زمونه 

نمونده آبرویی"

همیشه از گذشته انگار خاطرات خوبشه که تا یادت میاد جیگرتو میسوزونه و برشته میکنه. اما گاهی ام خاطرات تلخش میان سراغت و دلتو همچنان ریش ریش میکنن. دغدغه های امروزمون با روزای دیگه مون متفاوتن. گاهی به دغدغه های گذشته مون می خندیم. گاهی از اشتباهات گذشته ناراحت و پشیمون میشیم. خلاصه مثه یه لباس چرک افتادیم تو ماشین لباسشویی زمونه و اونم همچین رو دور آخرش می چرخونه و می چرخونه چوری که هر چی خوردیم و کردیم تو گذشته و اینده و حال همه رو هر روز می خوایم بالا بیاریم.

یه عالمه حرف. از کجاش از چیش بگیم؟

نوشته شده در ۱۳٩٢/٧/٢۱ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

آمدی آمدی تو این همه پریشونی هام
تا بدونی هنوز یه دل شکسته باوفام
سایه عشقمو تو دیدی تو چشمای من
آمدی آمدی بمونی تو دنیای من

باز شبا دست به دعا نگام به آسمونهاست
باز دعای سحرم تو و خدا خدایاست
وای هنوز یادمه اون شبای انتظارم
وای نگو گریه نکن یه عمره بیقرارم

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/۱٥ساعت ٤:٠٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

سیاچشمون چرا، تو نگات دیگه، اون همه وفا نیست؟

                                                       سیاچشمون بگو، نکنه دلت، دیگه پیش ما نیست؟

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/٢۸ساعت ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

از بس تو خوبی می خوام،

                                   باشی تو کل رویاهام،

                                                                تا جون بگیرم با تو،

                                                                                          باشی امید فرداهام!

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/٢٦ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

زمستون برای تو قشنگه پشت شیشه

بهاره، زمستون ها برای تو همیشه

....

تو عاشق،

              نبودی، ببینی تلخ روزای جدایی!

                                                                                  افشین مقدم

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/۱۳ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

ای نُه دله ی ده دله، دل یک دله کن        هر چیز که غیر اوست، از خود وله کن

         یک بار تو به اخلاصٍ عمل، بیا بر در دوست         گر کام تو برنیامد، آن وقت گله کن

 

-اگه یه روز دلتنگ شدی، درخت خاطرات همیشه سبزه!

نوشته شده در ۱۳٩۱/٥/٢٢ساعت ۳:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی ، نی شکنم شکر برم

آمده ام چو عقل و جان کز همه دیده ها نهان
تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن
گر ز سرم کله برد ، من ز میان کمر برم

آنکه ز زخم تیر او کوه شکاف می کند
پیش گشاد تیر او ، وای اگر سپر برم

در هوس خیال او همچو خیال گشته ام
وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

"مولانای ایرانی"

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢۳ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

                                                          
گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید 
                                                          
گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید 
                                                                   
گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم
گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید
                                                                                  
گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
 گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید
                                                           
گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد
 گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید
                                                                             
گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت
گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید 
                                              
گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد
گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید
                                                           
گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
 گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید
"حافظ"
نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱۱ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

                                                  جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشـم و از آن ابرو 

غلام چشم آن ترکــــم که در خواب خوش مستی

                                                  نگارین گلشن اش روی است مشکین سایبان ابرو

تو کافردل نمی بندی نقاب زلف و می ترســـــــــم

                                                  که محــرابم بگردانــد خم آن دلســــــــــــــــــتان ابرو

اگـــــر چـــه مرغ زیـــــــرک بـــود حـــافظ در هواداری        

                                                   به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن دلســــــتان ابرو 

"حافظ"

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/٤/٤ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط نظرات () |

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن

                                                  ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

       چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر

                                                           تا که گلباران شود کلبه ویران من

نوشته شده در ۱۳۸٩/۸/۱٥ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ توسط نظرات () |